کافه تنهایی
آرامی پر از طوفان و نگرانی و تشویش... پر از دلتنگی زرد.... اینجا بهار است..پاییز و یا زمستان....! اینجا آسمان آبی هم که باشد در چشمان من خاکستریست ! آسمان من چشمانی بارانی ندارد...چشمانی خشک.. چشمانی منتظر و تشنه دارد .. هنوز من هستم، بوی عطرت ، خاطرت ...هستند اما چه فایده که " تو " نیستی ؟؟!؟ خسته ام ...خسته... تحملی که با صبر عشقت به من هدیه کرده ای قطره قطره آب می شود . تو عادت کردی و هنوز من مثل شب اول از رفتنت دلگیرم ... ای کاش هایم یکی پس از دیگری در آه هایم گم می شود. جاده ی تاریک سفرت را پیدا نمی کنم .. هنوز هم به یاد تو کنار پنجره ، ساعت ها می نشینم و آسمان را نگاه می کنم ! فریادم را در بغضم می شکنم ... باورم شده که رفته ای ..! اما !!! هنوز هم " باور " نمی کنم ...!! من برای تو مینویسم ! برایی تو که تنهایی هایم پر از یاد توست ، برای تویی که قلبم منزلگه عشق توست ! برای تویی که احساسم از وجود نازنین توست . برای تویی که تمام هستی ام در عشق تو غرق شد ! برای تویی که چشمانم همیشه به راه تو دوخته شده است.... برای تویی که هر لحظه دوریت برایم مثل یک قرن است ...... برای تویی که سکوتت سخت ترین شکنجه ی من است ! امشب دلم بی شمار گرفته است ...برای تو !!! برای مهربانی های تو . برای گرمی صدای تو ..... نمیدانم چرا خدا با من چنین کرد ؟؟؟ شنیده ام هر که را بیشتر دوست میداردش بیشتر می آزاردش ... مگر خدا چقدر مرا دوست دارد ؟؟؟؟!!! از دوری ات تمام لحظه هایم تهی شده اند.. همه ی اشک و آهم از دلتنگی توست.. اما..... تنها خنده های غمگینم را به گوش تو می رسانم.. و تو چنین می پنداری که به یادت نیستم . حال ..!!! اشک هایم را با قاصدک برایت می فرستم تا شاید باورت شود که از دوری تو حتی کویر هم برایت بارانی می شود ....!!! که شبی بشنوی از این دلبستگی های ساده دل بریدم. که عزیز بارانی ام را ٬ در جاده ای جا گذاشتم یا در آسمان به ستاره ی دیگری سلام کردم توقعی از تو ندارم اگر دوستم نداری ! در همان دامنه ی دور دریا بمان ٫هر جور تو راحتی... ستاره ی من ..!! همین سو سوی تو از آن سوی پرده ی دوری برای روشن کردن اتاق تنهاییم کافیست !!! من که اینجا کاری نمی کنم ٫ فقط گه گاه گمان دوست داشتنت را در دفترم حک می کنم . همین ...!!! این کار هم که نور نمی خواهد ٫ می دانم که به حرفهایم می خندی ....... این روزها انگار دلم گرفته راه نفسم بند آمده این روزها دیگر حوصله ندارم تا نامم را در دفتر خاطراتم بیاورم کنار هر خط شعر علامت سؤالی به یادگار می گذارم برای کسی که شاید روزی جواب تمام سؤالهایم شود این روزها دلم نمیخواهد لبخندی بر لبانم بنشانم میدانم که زود پژمرده خواهد شد آن وقت من میمانم و لبخندهای پی در پی ای روزها انگار مرا نمی بینی حتی وقتی زیر باران آنقدر دیدنی میشوم میگذرم از کنار روزها ودر نهایت به شب میرسم تمام فریادهایم در گلو می شکند کسی مرا نمی بیند کسی مرا نمی شناسد کسی مرا نمی خواند کسی مرا نمی خواهد با تنهایی همراه می شوم و می روم به یک سرزمین با رنگی دیگر در جایی دیگر دور...خیلی دور می گریزم از من و هر چه باید است می گریزم از بودنی این چنین که نبودنم بهتر است از هزار بار هزاران بار از بودنم!!!!! ديريست دلم گرفته باران اشكم كه ز غم سر شسته باران چنديست " اسير دست اويم " بر لوح دلم نوشته باران ! باران ! دل من چو راز دارد ، از او طلب نياز دارد ، آن ماه سفر كرده ي ديروز ، مرغيست خموش و ناز دارد ، باران به دلم غمي نشسته من بال و پرم . ولي شكسته ! باران مه من چه حال دارد ؟؟؟ اين دل ز تو هم سوال دارد ! باران برمن ببار باران از او خبري بيار باران آه اي دل ناصبور ، صبري آرام بمان ، قرار قدري . . .
آنقدر به شیشه زد تا من متوجهش شدم و پنجره را باز کردم و دستهایم را بردم بیرون، انگار دلش خیلی برایم تنگ شده بود که دستهایم را پر از
بوسه کرد. بعد هم که اشکهایم را دید،همصدایم شد وتا ساعاتی پا به پای هم گریستیم. و پنجره را بستم و داخل اتاق نشستم. اما او نه...، او آرام نشده بود که هیچ،پر صداتر و شدیدتر از قبل هم
گریه میکرد، چرا که اشکهای من فقط صورتم را خیس کرده بود، اما اشکهای آسمان- بــــــــــــــاران - تمام شهر را
خیس کرده بود آسمان آبيست زندگي زيباست، هياهويي ميشنوم از ميان ابرهاي نگاه كجاست صداي سكوت تابيايد و پاياني بر اين هياهو باشد نميدانم . ميترسم اين سكوت دنيايي را كه از آينه و آسمان است به تلنگري بشكند ميترسم كجاست پايان دلتنگي ها نميبينم دستي را كه به سويم بيايد براي آشنايي ميترسم......... ای کاش !! مهربانا کاش مهر سینه ات آشنا چون سینه مهتاب بود کاش قلبت روشنی از ماه داشت در مسیر سایه ها ، مهتاب بود. کاش مفهوم نگاه عشق را چشمهایت دیده بودند ای امید . کاش میشد شعله عشق مرا در سکوت سینه پاک تو دید . کاش در رویای تنها بودنت نام من آرام و سنگین می نشست. کاش می شد بر نگاه ساده ات یا سکوت دل نوازت، دل نبست . کاش در این واپسین دیدارها چشم تو از عاشقی سر شار بود . کینه های بی دلیل سینه ات کاش در این لحظه ها بردار بود. کاش باور داشتی، امید من آتش سوزنده دارم از غمت . کاش چشمانم نمی گفتند باز از تمام روز ها عاشقترم . کاش می دانستی ای مغرور سرد چشمهایت شیشه وهم من است . کاش بعد از حرفهای تلخ تو می شد از چشمان سردت بگذرم. در حصار خستگی های دلم حسرت تو آخرین سهم من است . ای کاش..... افسوس!!!!
یک ساعتی که گذشت من کمی آرام شدم
خودكارم را از ابر پر ميكنم و
برايت از باران مينويسم .
به ياد شبي مي افتم كه تو را
ميان شمع ها ديدم .
دوباره ميخواهم به سوي تو بيايم .
تو را كجا ميتوان ديد ؟
در آواز شب آويزهاي عاشق ؟
در چشمان يك عاشق مضطرب ؟
در سلام كودكي كه تازه واژه را آموخته ؟
دلم ميخواهد وقتي باغها بيدارند
براي تو نامه بنويسم .
وتو نامه هايم را بخواني و جواب آنها را به
نشاني همه ي غريبان جهان بفرستي
اي كاش ميتوانستم تنهاييم را براي تو معنا كنم
واز گوشه هاي افق برايت آواز بخوانم .
كاش ميتوانستم هميشه از تو بنويسم .
ميترسم روزي نتوانم بنويسم و
دفتر هايم خالي بمانند
و حرف هاي ناگفته ام هرگز به دنيا نيايند
ميترسم نتوانم بنويسم وكسي
ادامه سرود قلبم را نشنود
ميترسم نتوانم بنويسم وآخرين نامه ام
در سكوتي محض بميرد و تازه ترين
شعرم به تو هديه نشود .
دوباره شب ، دوباره طپش اين دل بيقرارم .
دوباره سايه ي حرف هاي تو كه
روي ديوار روبرو مي افتد .
دلم ميخواهد همه ي ديوار ها پنجره شوند
ومن تو را ميان چشمهايم بنشانم .
دوباره شب ، دوباره تنهايي و دوباره خودكاري كه
با همه ي ابرهاي عالم پر نمي شود .
دوباره شب ، دوباره ياد تو كه اين دل بيقرار را
بيدار نگه داشته .
دوباره شب ، دوباره تنهايي ،دوباره سكوت
،دوباره من و يك دنيا خاطره.....
اميدوارم کافم مورد توجه تون قرار گرفته باشه .
هر كي دوست داشت ميتونه منو با عنوان وبم لينك كنه .
از همتون ممنون .
*******************************
اگر از وسعت تنهایی من می پرسی
به بلندای خیال به بلندای فرو ریختن
قطره اشکی از دل و به عمق وحشت
وحشت از آنچه حقیقت دارد
وحشت از من بی تو
وحشت از تو بی عشق
وحشت از عشق بی ما ....
شرق تنهایی من
رو به سوی افق غم دارد
غرب تنهایی من
پشت این تکرار است
اگر از وسعت تنهایی من دانستی
تو بیا .تو بیا تا که به دست احساس
پر کنیم صفحه خالی نیاز
تا که این شمع خیال
برود رو به زوال........
